Isiltzen banaiz ez da hitzik ez dudalako...

...momentu asko hautsi ditut dagoenerako...

Berriro ere egoera bera, berriro ere beste eztabaida bat, berriro ere goibel... Noiz amaituko ote da zorigaitzeko egoera hau...?

Denbora asko pasatu da dena hasi zenetik, denetik gertatu da, baina bada denbora gertaera onik gabe, dena da txarra, egunero istiluak, gauza bategatik ez bada, besteagatik... eta egia esan, nekatzen hasi naiz...

Isilik mantentzeko garaia heldu dela deritzot...

Egutegiko orriak aurpegiratu dit...

...zenbat gau pasatu dudan itzarrik, zu ez zaudenetik...

Denbora aurerra doa, egunak pasatzen doaz, baina sentimenduak benetakoak izan direnean zaila egiten da ahaztea. Istorio bat amaitu ondoren beti nahi izaten dugu harreman ona mantentzea, elkarrekin hitz egiteari ez uztea, baina gomendagarria al da distantzia apur bat ez uztea? Denbora pixka bat ematea? Ondo dago ondo eramatea, baina istorioa amaitu ondoren deiak jasotzerakoan, edozein gauza entzuterakoan zaila da itxaropenik ez piztea. Gauzak nahastu daitezke, esaldiak, jarrerak... gaizki uler daitezke...

Askotan badakigu ez dugula ondo jokatzen, gugatik, geuri buruari ematen diogu min gehien, baina ez gara gai gure jarrera aldatzeko, nahiz eta bere momentuan erabaki egokia hartu, bai, erabakia egokia izan zen, baina egokia dena, guretzat ona dena, ez da beti guk nahi duguna... Nahiz eta jakin azken finean ez zegoela aukera hoberik...

Denbora pasatu ahala hobeto sentzitzen gara, bure bizitza berregiten saiatzen gara, batzutan, lortu dugula ere pentsatzen dugu, baina orduan, edozein txikikeriagatik konturatzen gara okergaudela, ez gaudela ondo, baina tira, denborak dena sendatzen du, hala diote behitzat...

Euria izan nahi dut...

...baina ur tanta bat naiz...

Zaila da gure bizitzako kapitulu bati amaiera ipintzea, baina hau egitera ausartzen garenean, zaila dena, aurerra jarraitzea da. Aurrera jarraitzea, atzerantz begiratu barik, damutu gabe... Baina azken finean, ez dago erremediorik, ezin denean, ezin da. Mingarria da zuk dena eman duzula ikusteak, eta beste aldeak berriz...

Tira, urte hauetan zehar denetarik egon da, momentu onak eta momentu txarrak, baina aurrera jarraitzeko momentu onak baino ez dira kontuan izan behar, osasuntsuagoa da, gainera, orrialdea pasatzea errazagoa izango da horrela, momentu txarrak eta sufritutako guztia ahaztuta.

Agur agur betirako, agur bai baina ez zaitut ahaztuko...

Arima gora doa...

... gorpua utzita zerura...

Beno, gai zaila gaurkoa... heriotza hain hurbil ikusten dugunean hainbat gauzetan hasten gara pentsatzen... Zergatik heriotzak pertsona konkretu batzuk aukeratzen dituen, eta abar...

Askotan esan dut, hobe dela edozein adinatan bapatean hitzea, gaixotasunak sufritu baino... Gaixotasuna heltzen denean dena aldatzen da, pertsonaren eta bere ingurukoen bizimodua, etapa berriak: sufrimendua, tratamenduak... Orain txarto, orain ondo, berriro txarto... eta azkenean, agur esan behar...

Bizitzako momentu guztiak disfrutatu behar ditugu, beranduegi izan baino lehen, edozeini tokatu ahal zaio, beraz, aprobetxatu denbora, eta ongi tratatu gehien maite ditugunak...

Agur andereño :)

Zer da zure ilusioez gaurkoan...?

Galdera handiegia esaldi sinple baterako...

Batzutan, konturatu orduko, geure burua kristolako saltsatan ikusten dugu sartuta, guztioi pasatu zaigu, edo pasatuko zaigu, ba al dago hau ekiditeko erarik?

Gauza txikiekin hasten gara, denbora aurrera doa, korapiloa handituz doa... Erabaki bat hartzera behartuta gaude, baina nola eman korapiloa askatuko duen pausua...

Erraza da esatea, erraz ikusten dira gauzak kanpotik, baina batzutan barruan daudenek ere ikusten dute konponbidea ez dela hain zaila. Bizitza honetan ausart jokatu behar dugu, gugatik eta gure inguruan daudenengatik...

Ilusioak sortzen dira, baina ilusio horietaz gozatzeko hainbat oztopo ditugunean, ilusio hori tortura bihurtu daiteke, bihotza garunaren kontra... Bihotza eta garuna, biak gorputz berdinean, baina hain ezberdinak... Batek baietz, besteak ezetz... zeinek dauka arrazoia? Bien arteko balantza bat egin behar da eta orduan bai, erabaki bat hartu... Edo bihotzari kasu egin, lehendik buruarekin akordio batera helduz...

Besteengan pentsatzea ondo dago, baina norbera da garrantzitsuena, azken finean, gure bizitza da eta gu gara gure bizitzaren oinarria. Erabakiak guztiongan pentsatzen hartu behar ditugu, baina batez ere gugan pentsatzen... Zer edo zer erabakitzen dugunean beste bati mina ez emateko... ondo sentitzen al gara geure buruarekin? Hobe da momentu oro egia esatea, nahiz eta askotan honen erruz min handia sortuko dugun, baina hobe da min gehiago egin baino lehen gauzak ondo uztea, pasatzen uzten badugu, elur bola handituz joango da... eta azkenean harrapatu egingo gaitu, gu eta gure ingurukoak...

Zaila da hainbat erabaki hartzea, batez ere urte askotan zehar modu konkretu batean bizi izan bagara, baina dena amaitu egiten da lehenago edo beranduago, eta onena momentu egokian etetea da, osterantzean arazoak izango ditugu, eta min gehiago sortuko dugu...

Animo potxolo, zuk badakizu zein den bidea, eta saiatuz gero lortuko duzu, ziur nago :)

Eguzki eta izar...

...berdinen azpian...

Inoiz pentsatu duzue gure eta gugandik oso urrun bizi direnen arteko ezberdintasunenetan?

Telebista piztu eta gugandik milaka kilometroetara bizitzen direnen bizitza ikus dezakegu, basoetan, sabanetan, oihanetan... haien etxeak lokatzezkoak dira batzutan, beste batzuetan egurrezkoak, hostoz egindakoak... ez dute argirik, gasik, telebistarik, mugikorrik, internet zer den ere ez dakite... Ez dute sukalderik... haiek egiten dute sua behar duten guztietan, laguntzarik gabe...

Lehenengo munduko gizakiok, ezin gara argirik gabe bizi, elektrizitaterik gabe, gure bizitza aurrerapen teknologikoz beterik dago... beti kexaka gabiltza: hau nahi dut, hau falta zait, hau ez zait gustatzen, honek nik bahino gehiago dauka, honena nirea baino hobea da... BIZIOAK

Dokumentalak ikusten ditugunean, aho zabalik geratzen gara, gure mundu berberan hain gauza gutxierekin bizi den jendea bizi da? Ez dute ezer, haiek egiten dituzte euren etxeak, haien eskuekin, haien eskuekin ere lortzen dute janaria, ez dakite dirua zer den, animaliekin eta janariarekin egiten dituzte trukaketak... Bitartean, guk, gerrak egiten ditugu, diruagatik, petroleoagatik... liskarrak egoten dira gure artean, botereak agintzen du...

Ondo etorriko litzaiguke tribu horietako batekin egun batzuk igarotzea, eta ikustea zein gauza gitxirekin bizi gaitezkeen... honi esker benetan zerk duen garrantzia ikusiko genuke, batez ere, elkar laguntzen ikasiko genuke...

Gaur, haiengatik idazten dut sarrera hau, benetan inbidia diedalako, hain gutxirekin konformatuz... Haien kultura oso ezberdina da, ohitura oso ezberdinak dituzte, oso krudelak askotan, baina euren historia da...

Guretzat astakeria izan daiteke haien aurpegia hezurrekin zulatzen dutenean... baina zer pentsatuko dute haiek, hemengo gudei buruz? Hori bai hori, astakeria...

Pertsona bat maitatzeko...

... geure burua maitatzen jakin behar dugu lehenengo...

Maitemintzen garenean itsutu egiten gara, beste pertsonaren alde onak saiatzen gara ikusten, gustatzen ez zaigun zerbait egiten duenean, bere gauza onekin eztaltzen saiatzen gara, baina... zuzena da hori egitea?

Inor ez da perfektua, baina jakin behar dugu non dagoen muga, hutsegiteak barkatu daitezke, behin, birritan, hiruta, lautan... baina egunero haserraldiak baldin badaude, zentzugabeko haserraldiak gainera, nekatu egiten gara, edo hobeto esanda, nekatu beharko ginateke...

Nahiz eta pertsona bat maitatu, gure bizitzarako egokia baldin baden pentsatu behar dugu, harreman horrek zelako eragina duen gugan eta gure inguruan... Pertsona bat maitatzea ez da nahikoa, errespetua oso garrantzitsua da, errespetua eta konfiantza, hauek ez baditugu, akabo harremana, nahiz eta elkarrekin jarraitu...